BANK GOSPODARSTWA KRAJOWEGO

Bank Gospodarstwa Krajowego był największym państwowym bankiem w II RP. Powołana do życia w 1924 roku instytucja potrzebowała reprezentacyjnej siedziby, będącej widocznym symbolem jej finansowej potęgi.

Jan Szczepkowski “Wagi“. Płaskorzeźba z supraporty.

Projekt gmachu wyłoniony w konkursie sporządził Rudolf Świerczyński, który w trakcie budowy odbył podróż po Europie, by poznać architekturę siedzib europejskich banków. BGK wybudowany w latach 1928–1931 należał do najnowocześniejszych tego typu placówek w Europie. Monumentalna bryła posiadała dwie elewacje: od strony Alei Jerozolimskich oraz Nowego Światu. Ta pierwsza elewacja miała siedem kondygnacji, od czwartej zwężających się uskokowo. Wejście dla klientów znajdowało się w trójosiowym ryzalicie od strony Alei. Ściany boczne ryzalitu ozdobiono zgeometryzowanymi płaskorzeźbami dłuta Jana Szczepkowskiego.

Oryginalne meble będące na wyposażeniu budynku

W II RP BGK wspierał budownictwo spółdzielcze oraz udzielał długoterminowych pożyczek. W tym czasie kierowały nim osoby związane z sanacyjnym obozem władzy, m.in. gen. Roman Górecki oraz późniejszy prezydent Warszawy – Stefan Starzyński.

Jan Szczepkowski płaskorzeźba z ryzalitu.